Wizyta u kardiologa ze zwierzakiem

Wbrew pozorom kardiologia występuje nie tylko w ludzkim świecie, ale w świecie zwierząt także ma miejsce leczenie ich małych serduszek. Dlatego każdy właściciel zwierzęcia idąc ze swoim pupilem na wizytę kardiologiczną, powinien spodziewać się, że lekarz weterynarii będzie starał się wykonać kilka standardowych elementów wchodzących w skład kompleksowego badania serca. Poniżej znajdziesz krótki artykuł dotyczący wizyta u kardiologa ze zwierzakiem, przeczytaj koniecznie!

Zacznijmy od tego, że to czy wszystkie czynności zostaną wykonane zależy z jednej strony od lekarza (w zależności od konkretnego przypadku nie wszystkie elementy badania są konieczne) a z drugiej od pacjenta, który niejednokrotnie odmawia współpracy co podczas wizyty kardiologicznej może mieć kolosalne znaczenie. Niestety, ale często, aby przerwać łańcuszek stresu (zwierzę -> właściciel -> lekarz) i wykonać czy też dokończyć badanie konieczne jest wykonanie sedacji (farmakologicznego uspokojenia) zwierzęcia. Pomimo iż brzmi to groźnie to tak naprawdę wprowadzenie zdenerwowanego pacjenta w stan „wyższej relaksacji” za pomocą leków jest korzystne zarówno dla niego jak i dla całego otoczenia. Oprócz tego niejednokrotnie dopiero uspokojenie zwierzęcia pozwala na wykonanie wartościowego badania, tak naprawdę przecież nie chodzi o to by wykonać badanie, ale by wykonać prawidłowe, mające odpowiednią wartość badanie. Dodatkowo ten sam problem dotyczy golenia zwierzęcia do badania, jednak większość właścicieli wzbrania się przed tym zabiegiem i woli niekiedy odstąpić od badania niż dopuścić do wygolenia sierści u swojego pupila. Trzeba przyznać, że „łyse placki” nie dodają uroku ani psu, ani kotu, niewątpliwie również badanie echokardiograficzne można czasami wykonać nie goląc sierści pacjenta ale warto zastanowić się, co jest ważniejsze: to by zwierzę było „ładne” czy to by wykonane badanie miało odpowiednią wartość?

Warto wiedzieć, że po wejściu do gabinetu i po formalnościach wstępnych lekarz rozpocznie zadawanie różnych dziwacznych pytań. Mogą one być dla właścicieli niezrozumiałe, ale tak naprawdę są niegroźne. Dzięki temu wywiadowi lekarz uzyskuje (lub nie) ważne dla siebie informacje dotyczące dotychczasowego stanu pacjenta. Potem dochodzi do bezpośredniego kontaktu lekarza z pacjentem polegającego przede wszystkim na sprawdzeniu pulsu, błon śluzowych i osłuchaniu pacjenta (niekiedy niestety również na podrapaniu lub ugryzieniu lekarza). Następnie, w zależności od wyniku badania i danych uzyskanych od właściciela lekarz może zadecydować, że konieczne jest wykonanie badania RTG (prześwietlenia) klatki piersiowej pacjenta lub/ i zapisu EKG (mającego na celu określenie rytmu i częstotliwości pracy serca). Generalnie rzecz ujmując prześwietlenie może być wykonane w jednej, dwóch lub trzech projekcjach (to znaczy zwierzę do badania układane jest na prawym/ lewym boku i dodatkowo na grzbiecie) – o tym decyduje na bieżąco lekarz.

Zobacz także

Zdrowe serce kota

Najczęstsze objawy chorób serca u kotów

Kardiomiopatia przerostowa kotów

Zasady żywienia kotów z cukrzycą